Karstens column in het Dagblad van het Noorden - 16 oktober 2008

Relus
Het moet in 1991 zijn geweest dat ik met een meisje op de bank lag van de toenmalige minister van defensie Relus ter Beek toen mevrouw Ter Beek binnenkwam. Ze kende ons allebei niet dus was ze enigszins verrast om ons daar aan te treffen. Ik was bevriend met de zoon van Relus en klasgenoot Abe-Jan. Er was een les uitgevallen en ik was met Abe naar zijn huis gegaan vlakbij onze school in Coevorden. Toentertijd was het nog niet nodig om het huis van de minister van defensie te beveiligen met agenten van de BVD dus konden we gewoon door de achterdeur naar binnen zonder ons paspoort te laten zien. Abe moest even later terug naar school maar ik was nog vrij dus ik bleef nog even daar. Ik zat wat tv te kijken toen even later de bel ging. Mijn vriendinnetje stond voor de deur en zo belandden we op de bank van Relus! Mamma ter Beek vond het blijkbaar allemaal niet zo’n probleem en was heel relaxed en bood ons een kop koffie aan.
Ik werd uiteindelijk beroepswielrenner en door de liefde van Relus voor de wielersport bleef ik hem regelmatig tegenkomen. Hij was erbij toen ik in 1996 als jonge amateur de Ronde van Drenthe won en ook vlak voor zijn dood sprak ik hem nog bij de start van de Vuelta in Granada. Hij was de drijvende kracht achter de organisatie die de start van de Ronde van Spanje in 2009 naar Assen wilde halen. Je houdt het niet voor mogelijk maar het is ze gelukt, de Vuelta start volgend jaar in Assen! Daaruit blijkt wel hoe vasthoudend Relus was en hoever zijn invloed reikte. Hij zal er alleen zelf niet meer bij zijn. Vlak voor de start van de eerste etappe sprak ik even met hem. Hij was toen al ernstig ziek. Hij maakte op mij de indruk dat hij al afscheid aan het nemen was van alles en iedereen. Tragisch, maar het is denk ik ook een voorrecht als je dat nog kan doen.
Zoals dat gaat in het leven verwaterde het contact met Abe na de middelbare school. Vlak na de dood van zijn vader belde hij me echter. Blijkbaar was de ontmoeting die ik met Relus had gehad in het zuiden van Spanje gefilmd en later uitgezonden. Zo kwam het dat Abe me onlangs belde en ik herinnerd werd aan mijn jeugd in Drenthe. Ik woon nu al jaren in het buitenland maar ik mis het soms wel eens. Ik ga Abe zo even bellen.
Wil je reageren, schrijf dan in het gastenboek