Voorbereidingskoers

Op het moment zit ik in Chuncheon, een stadje 100 kilometer verwijderd van Seoul, Zuid-Korea. Hier zie je geen blanken, het is ook niet echt een standaard vakantiebestemming lijkt me. Maar als je de drukte een beetje uit bent dan is het prachtig mooi. Hier doen we met de Nederlandse ploeg de laatste trainingen voor de Olympische wegrit in Peking. Een tiental dagen voor onze koers zijn we hier naar toe gekomen om te wennen aan het tijds- en klimaatverschil.

14 Augustus zal ik weer terugkomen uit Peking, om dan op 24 augustus in Plouay mijn laatste koers voor de Vuelta te rijden.

Ik word echt oud merk ik. Ik probeer namelijk te bedenken hoe vaak ik de Vuelta heb gereden en ik weet het eerlijk waar niet. Twee of drie keer. Dat is toch ernstig! Na wat onderzoek ben ik er net achter gekomen dat het drie keer is, dus dit wordt mijn 8e grote ronde na een Giro en drie Tours. Van de grote rondes is de Vuelta de minst stressvolle en minst zware. De wegen zijn goed, het weer is meestal goed, de etappes zijn niet zo lang en de verplaatsingen zijn aanvaardbaar.

Dat maakt de Vuelta ook geschikt als voorbereidingskoers. Absurd eigenlijk als je erover nadenkt, om een koers van drie weken te rijden als voorbereiding op eendagskoersen. De Giro en de Tour kom je normaal gesproken op je knieen uit, maar ik weet uit ervaring dat het mogelijk is de Vuelta te rijden zonder kapot te gaan zodat je daarna supervorm kan hebben.

Door de veranderde kalender valt het WK sinds vorig jaar een stuk eerder, het weekend na de Ronde van Spanje. Het is een gok, maar het is prima mogelijk om dan de vorm van je leven te hebben! Onze ploeg CSC-Saxo Bank zal in de Vuelta starten met een van de favorieten, zeker nu Sastre dit jaar de Tour heeft gewonnen. Ik zal mijn ziel uit mijn lijf rijden om Carlos ook aan de eindzege in de grote ronde van zijn land te helpen, maar wat mij betreft mag hij wachten met het pakken van de leiderstrui tot de laatste week Anders zal ik misschien alsnog op mijn knieen uit de Vuelta komen kruipen.