Karstens column in het Dagblad van het Noorden - 15 mei 2008

Aan alles komt een einde
Ik was op 1 mei ontzettend blij en trots dat ik de laatste klassieker van het voorjaar won. Voor de tweede keer in mijn carrière won ik Rund um den Henninger Turm door Davide Rebellin te verslaan in de sprint. Het is een zwaar voorjaar geweest waarin ik heel erg veel heb gekoerst, dat maakt het nog mooier dat ik deze periode af kon sluiten met een grote overwinning.
Een paar dagen ervoor voelde ik me na de finish van Luik-Bastenaken-Luik nog als een leeg geprikte ballon. Ik had keihard gewerkt voor een grote overwinning in april maar het was me niet gelukt, een grote teleurstelling. Mijn vriendin en mijn ouders stonden me op te wachten aan de meet in Luik, maar ik was niet te genieten. In de auto terug naar huis was ik niet aanspreekbaar en zat ik als een zak aardappels de voorbije weken te overpeinzen. Ik weet dat aan alles een einde komt, ik had me er veel van voorgesteld en het was niet goed genoeg geweest. Twee dagen erna realiseerde ik me gelukkig dat het nog niet afgelopen was en dat er nog één grote koers aan zat te komen waarin ik kans had om te winnen. Op 1 mei liep dan eindelijk alles eens perfect, ik won en dook met een heerlijk gevoel mijn rustperiode in.
Mijn ploegmaat en vriend Franck Schleck woont in een prachtig huis in Montdorf-les-Bains in Luxemburg. Sinds vorig jaar woont hij daar alleen nadat het na 6 jaar verkering uitging met zijn vriendin. Al een paar keer had hij me gezegd dat ik altijd welkom was om bij hem te logeren, hij had toch ruimte genoeg. Franck is een gezelligheidsmens. Een paar dagen na mijn overwinning in Frankfurt ben ik met mijn gezin naar Luxemburg gereden. We hadden gepland om twee dagen te blijven en daarna verder te gaan, voor een man alleen zou het wel druk zijn met twee kleine kinderen en hun ouders in huis. Maar het was zo gezellig dat we uiteindelijk een week zijn gebleven! Het was prachtig weer en Franck heeft een prima tuin waarin je mooi op een stoel kunt zitten en bier drinken, een van mijn grootste hobby’s.
Hond Do was ook mee en was op slag smoorverliefd op Stewy, de hond van Franck die ook vrijgezel is. De hele week hebben ze rondgedarteld als verliefde tieners. Het brak mijn hart toen we dinsdagavond naar huis vertrokken. Do ligt nu zwaar depressief in de tuin. Ik denk niet dat ze elkaar ooit nog weer zullen zien, aan alles komt een einde.
Wil je reageren, schrijf dan in het gastenboek