Kushandjes 

Morgen rijd ik de laatste voorjaarsklassieker van 2008, Rund um den Henninger Turm in Frankfurt. De enige echte klassieker in Duitsland. Voorheen was dit een wereldbekerkoers, maar de Duitsers wilden vasthouden aan de datum, 1 mei, de nationale feestdag Arbeitstag. En dat was niet naar de zin van de UCI, dus is de koers gedegradeerd in categorie. Het is nu een zogenaamde Hors Catergorie wedstrijd, een stapje onder de tegenwoordige ProTour. Maar wat zegt dat momenteel nog? Rund um den Henninger Turm is een prachtige wedstrijd, niet in de laatste plaats door de massa toeschouwers langs de weg. Iedereen in Frankfurt is vrij en velen van hen komen even kijken bij de koers.

De winnaar in 2004: Karsten Kroon. Het was op 1 mei 2004 beestenweer, de hele dag goot het van de regen en het was koud. Voor de start stond ik te schuilen onder een afdakje en kwam Gerrie Kneteman,de toenmalige bondscoach op me afgelopen. Met Gerrie was het altijd lachen, en ook nu hadden we een geanimeerd gesprek. Toch werd hij nog even serieus toen hij me vroeg wat ik dacht van de Olympische Spelen later dat jaar. Ik zei hem dat ik graag zou willen rijden. Hij zei dat als ik die dag de koers nou gewoon zou winnen ik een goede kans maakte om mee te gaan naar Athene. Ik won, reed uiteindelijk de Olympische wegrit in Athene en Gerrie overleed kort daarna veel te jong.

We gingen die dag de finale in met 5 man. De gedoodverfde favoriet van ons groepje was Danilo Hondo, die in Thorsten Schmidt ook nog eens een ploegmaat bij zich had. Hondo was een topsprinter in die tijd, en ik kon hem al zien denken hoe hij over de meet zou gaan. Zou hij kushandjes geven naar het publiek? Zou hij een gefrustreerd vingertje in de lucht priemen en vervolgens naar zijn eigen borst wijzen? Of toch maar gewoon klassiek met twee handen in de lucht? Ik voedde zijn gedachten door tegen hem te zeggen dat hij niet kón verliezen. Hij buffelde samen met Schmidt op kop en ik spaarde mijn energie zoveel mogelijk voor de sprint. Ik won de sprint bergop met overmacht. Danilo begreep niet wat er was gebeurd. Hij had de koers toch al gewonnen? . Danilo was zo teleurgesteld en schaamde zich zo dat hij niet de moeite nam om naar het podium te komen. De bierpul Henninger op het podium smaakte me hierdoor alleen maar beter.