Karstens column in het Dagblad van het Noorden - 10 april 2008

Geluk
Nico en Alice Willems wonen 500 meter bij me vandaan. Ze zijn fanatieke wielersupporters, Nico rijdt altijd voor me op de brommer en Alice maakt soep en brood met kroketten als ik even bij hen binnenloop. Alice is een bijgelovige vrouw, ze gaat bijna door de grond als je de dag voor een koers zegt: “Maak je geen zorgen, ik val toch niet.” Tijdens de Omloop het Volk stonden ze te kijken naar de koers op de Oude Kwaremont, en wat gebeurt er, ze vindt daar een klavertje vier! Omdat ze weet hoe belangrijk de Ronde van Vlaanderen voor me is en ook hoe belangrijk de Oude Kwaremont is in De Ronde, kreeg ik het klavertje vier van haar. Ik moest het meenemen in de koers, het zou me geluk brengen. Ik ben absoluut geen bijgelovig mens, maar ik besloot het klavertje toch mee te nemen.
Na 90 km in de koers was er een massale valpartij in een afdaling. Het gebeurde in een afdaling en de hele weg voor me lag vol. Ik werd weg gekatapulteerd en belande in een bloemperkje waar gelukkig geen rozen stonden maar afrikaantjes. Ik mistte gelukkig een betonnen paal op een haar na. Even verder reed ik lek. Gelukkig op een rustig moment in de koers, dus was het geen probleem.
Op de Oude Kwaremont ging het perfect. Er vielen heel wat renners op de door de natte sneeuw spekgladde keien, maar ik kon mezelf moeiteloos omhoog balanceren. Even voor de Koppenberg raakte ik een andere renner met mijn voorwiel waardoor er een slag in zat, maar er was gelukkig nog mee te rijden. Het was op dit moment in de koers wel onmogelijk om van wiel te wisselen dus reed ik door. In de afdaling van de Koppenberg gleed ik in een bocht weg met mijn voorwiel, waarschijnlijk door de slag die erin zat. Ik ging rechtdoor recht een weiland in! Maar ik had weer geluk, er stond geen prikkeldraad!
Diep in de finale draaide ik met de eersten de Muur van Geraardsbergen op. De klim waar ik zo van houd. Ik voelde me ondanks de 250 kilometer die ik al in het beestenweer gereden had nog enorm goed. Toen voelde ik dat ik weer een lekke band had. Ongeloof, paniek. Als je daar lek rijdt is de koers voorbij. Ik had zo uitgekeken naar dit moment en nu voelde ik me verloren. Deze Ronde van Vlaanderen was voor mij voorbij. Het klavertje vier gaat niet meer mee.
Wil je reageren, schrijf dan in het gastenboek